سلام دوستان عزيز

بايد بگم كه تمام اين قطعات مال خود ( رامين عزيزم ) است كه در طول اين 2 سالي كه من از طريق وبلاگ و حالا هم در سايت ورداشتم و ديوانه وار ( عاشقش ) شدم

حالا هم گفتم بد نيست اگه من كمي هنر اين عزيز را به ديگر دوستان بگم تا مثل همشيه عاشقان اين عزيز زياد و زيادتر بشه


فرياد من از داغ توست
بيهوده خاموشم مکن
حالا که يادت ميکنم
ديگر فراموشم مکن
همرنگ دريا کن مرا
يکبار معنا کن مرا
..................................................

اگه يه روز آدما رو با رنگ بشناسن دوست دارم رنگت آبي باشه … كه مثل آسمون هميشه رو سرم باشي .. مي ميرم برات
...................................................

زندگي داريم تا زندگي !
مرگ داريم تا مرگ !
زندگي داريم تا مرگ/
آدم با سبزي و صفا که دمخور باشد ، سبز مي شود/
اگر هنوز نمرده ايد ، چيز زيادي از دست نداده ايد . /
مرگ اولين گام براي آخرين راه حل است
..................................................

من اگر اشک به دادم نرسد مي شکنم
اگر از ياد تو يادي نکنم مي شکنم
بر لب کلبه ي محصور وجود،
من در اين خلوت خاموش سکوت،
اگر از ياد تو يادي نکنم، مي شکنم
اگر از هجر تو آهي نکشم،
تک و تنها، مي شکنم به خدا مي شکنم
..................................................

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو
براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده
براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو
براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه
براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن
براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير
براي عشق وصال كن ولي فرار نكن
براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن
براي عشق بمير ولي كسي رو نكش
براي عشق خودت باش ولي خوب باش
.................................................

گفتي که مرا دوست نداري گله اي نيست
بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست
گفتم که صبر کن و گوش به من دار گفتي که نه بايد بروم حوصله اي نيست
پرواز عجب عادت خو بيست ولي تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست
گفتي که کمي فکر خودم باشم و آنوقت جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست
رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست
................................................

دوست دارم بروم سربه سرم نگـــذاريدگريه ام را به حســاب سفرم نگـــذاريددوست دارم که به پابوسي باران بروم آسمان گفته که پا روي پرم نگـــذاريد اين قدر آينه ها را به رخ من نکشيــد اين قدر داغ جنون بر جگرم نگـــذاريد چشمي آبي تر از آيينه گرفتارم کرد بس کنيد اين همه دل دور وبرم نگذاريد آخرين حرف من اين است،زميني نشويد فقط... از حال زمين بي خبرم نگــذاريد
................................................


من از زندگاني آموختم چگونه اشك ريختن را ولي اشكهايم نياموخت چگونه زندگي كردن را
................................................

هيچوقت از دوست داشتن انصراف نده
حتي اگه کسي بهت دروغ گفت بازم بهش فرصت بده
عشق رو تجربه کن حتي اگر توش شکست بخوري
اينو بدون که اگه کسي وارد زندگيت شد و گذاشت رفت
علاوه بر اينکه خاطره بجا ميزاره مي تونه يه تجربه هم بجا بزاره
...............................................

کاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه ي فردا نبود کاش بودي تا براي قلب من زندگي اين گونه بي معنا نبود کاش بودي تا لبان سرد من بي خبر از موج و از دريا نبود
...............................................

هرگاه احساس کردي که گناه کسي آنقدر بزرگ است که نمي‌تواني او را ببخشي بدان که اشکال از کوچکي روح توست، نه از بزرگي گناه او
...............................................

کاش ميدانستي که درون قلبم خانه اي داري تو که هميشه آنرا با شفق مي شويم و با آن ميگويم که تويي مونس شبهاي دلم کاش ميدانستي باغ غمگين دلم بي تو تنها شده است و گل غم به دلم وا شده است کاش ميدانستي که درون قلبم با تبشهاي عشق هم صدا هستي تو .کاش ميدانستي که وجود تو و گرماي صدايت به من خسته و آشفته حال زندگي مي بخشد کاش ميدانستي....... کاش مي دانستي........
..............................................


گفتم : مجنونم کفتي : باش

گفتم : مجنون توام ليلي گفتي : باش

گفتم : چاره چيست ؟ گفتي : انتظار





گفتم : چه سخت است؟ گفتي : چه زيباست

گفتم : تا به کي؟ گفتي : تا به آن وقت که چون شمع بسوزي از سر تا به پاي

گفتم : افسوس که نداني در اين سوختن بالهاي تو هم خواهد سوخت اي پروانه من




رامين عزيزم ميدونم كه بازم ميگي من عاشق نميشم ولي اگه خواستي عاشق بشي ( ياد كساني باش كه يه زماني با حرفات و با قلم زيبات عاشقت شد و به مرگ رسيدن )


مدت هابود که مي خواستم رازي را که در سينه دارم به تو بگويم
اما نتوانستم
دوست داشتم هنگامي که از کنارم مي گذري اين راز را در چشمان عاشقم بخواني
ولي تو با بي اعتنايي مي گذشتي تا اينکه امروز قلم را برداشتم تا از بي مهريت بنويسم
ولي وقتي قلم را از روي کاغذ برداشتم ديدم نوشته ام: "با تمام وجود دوستت دارم
رامين عزيزام

....................................

به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد
عجب از محبت من كه در او اثر ندارد
غلط است هر كه گويد : دل به دل راه دارد
دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد